• 2016 yazıma spoiler.

    2016 yazıma spoiler.

    13 mart Ankara saldırısından sonra bu yazıyı yazmışım, arkasından birçok patlama oldu. bende hep bu hisler vardı... 2016'nın bir kısmı böyleydi...

    hayatımızın korku dolu bi anında olduğumuzu hissediyorum. ölüm çok yakın, şakalaşır gibi sokağımızdan, şehrimizden, evlerimizin arasından geçiyor, sevdiklerimi yokluyor. hiç de uzak olmayan bi yerlerde, aynı bizim gibi insanları enselerinden tutup sevdiklerinden ayırıyor. hiç tanımadığım ama gülüşü, bakışı, umutları, hayalleri, sevgileri bize benzeyen insanların ışıltılarını söndürüyor. görüyorum, okuyorum, uzun uzun listeler, isimler, aşık, mutlu, mutsuz, hayalleri olan-olmayan, kimsesiz, çok sevilen, evli, bekar, bebek,çocuk,genç,yaşlı. ama biz. bizden birileri. sürekli ölüyoruz. ölümü son 48 saattir çok yakından hissediyorum. korkuyorum, kendimden,sevdiklerimden,hiç tanımadığım insanlardan. ölmekten,en büyük korku bu mu? bilmiyorum. ama büyük bi korku, biliyorum ve son 48 saattir onunla yaşıyorum. “eve gittiğinde ara” “indiğinde yaz” “kalabalıktan çıkınca haber ver” içimden “dur bi kez daha bol koklayarak öpeyim” “seni seviyorum diyeyim” diye geçirişlerim, elini daha sıkı tutuşlarım, ölümler hep aniden mi gelir? bilmiyorum... fakat ölümler, sevgiyi, aşkı, umudu tanımaz. bu ne büyük bi acı bilmiyorum. nereye varacak bilmiyorum. daha kimler ölecek bilmiyorum. ailemi, arkadaşlarımı ve hayatı çok seviyorum. şu an tüm bunları buraya yazdığım için çok üzgünüm. bana, bizlere bu korkuları yaşatan kişilerden nefret ediyorum.

    2016 bizi çok hırpaladı, umarım 2017'de her kalp huzurlu ve mutlu olur.

    Önceki Yazı
    Neleri Sevdim? Kasım 2016
    Sonraki Yazı
    2016